Mikið að gera

og margt að sinna. Síðasti dagur annarinnar og í mörg horn að líta. Og að vinnudegi loknum fékk ég húsið loksins afhent. Við feðgarnir tókum ofan af draslinu í íbúðinni og fórum með úteftir. Subaruhlöss. Flyt eldhúsið fyrst. Og svo er bara að fara að koma sér fyrir....Það fer öll helgin í þetta og mánudagurinn í að klára verkið. Ég er feginn. Dauðfeginn að komast í pláss.

Enn

nóg að gera. Síðustu dagarnir fyrir flutning og meira og meira af draslinu fer í kassa. Nánast allt er farið út úr skápunum og skúffurnar tæmast líka. Og ef það væri ekki nóg eru tvær frumsýningar á kvikmyndum sem ég átti einhvern þátt í. Í annarri hjálpaði ég við að gera texta, í hinni var ég aukaleikari. Hver sagði að líf mitt væri ekki fullt af einhverju skemmtilegu? Í sömu vikunni og önnur daginn sem ég fæ húsið afhent. Smá breyting á áætlunum en ekkert sem skaðar mig á neinn hátt, bara betra að fá húsið, skreppa í IKEA eftir ljósum og gardínum með meiru, Andra vantar fataskáp í sitt herbergi. Sjá myndina og fara í aðalflutingana daginn eftir. Einn dagur til eða frá breytir litlu í raun og veru.

Enn einni

helginni lokað með hægð. Föstudgskvöldið fór í að horfa á enskan krimma, laugardagskvöldið í að horfa á Mirrormask, sagan eftir Neil Gaiman. Mjög dæmigerð Gaiman-saga. Góð blanda af kímni og hryllingi með dásamlegum sjónrænum atriðum og drepfyndum karakterum sem Jim Henson company útvegaði. Svo var eitthvað gripið í að undirbúa flutninga, svo sem að setja upp sovéska lýsingu. Sem meðal annars fól í sér að taka allt rafmagn af íbúðinni, standa uppi á rúmdýnunni í myrkrinu með vasaljós í munninum að festa upp perustæði. Kettirnir fylgdust með af athygli en gerðu ekki handtak til að hjálpa, skammirnar. Og næsta vika fer öll í undirbúning og frágang - þegar ég er ekki að klára síðustu viku annarinnar. Það hægist um eftir mánaðamótin, heldur betur.

Enn einum

föstudeginum er hnýtt utan um liðna viku og slaufa á. Vika eftir af önninni. Vika eftir af dvölinni minni hér í Sænska, ef allt fer eins og það á að fara. Gott að koma heim og fá sér lúr eftir vinnu. Það hefur gegnum árin verið það besta við þessa íbúð, að það var gott að koma heim. Loka heiminn úti smá stund og leggja sig. Nú er kominn steypufleki tvo metra frá glugganum mínum og ég sé ekki lengur út úr stofunni. Það hefur að vísu þann kost að nú fær húsið skjól af nýbyggingunni. Ég heyri ekki í veðri. Það er eitt af því sem ég er spenntur fyrir á nýjum stað: Hvernig verða hljóðin í veðrinu? Ég uni mér vel þegar veðurhljóð eru á húsum og hef ekki á móti því að heyrist á. Það verður nóg að gera um helgina að undirbúa og taka saman. Sovéska lýsingin þarf að komast upp og ljósin niður. Dót í kassa, eins og vant er. Og svo þarf að taka upp úr þessum kössum aftur allt klabbið. Ég er að verða vitlaus á þrenglunum en það er verulega gaman hjá köttunum sem rannsaka hverja smugu í kassastaflanum og það gægist köttur eða kettlingur fram úr hverjum krók og kima. Tveir hafa fengið nafn: Fressið í hópnum hefur öðlast nafngiftina sr. Skábrandur Antímon. Ein læðan hefur fyrir vana að skríða út úr hópnum, fara eitthvað út á gólf og senda stöðugt frá sér tíst: Hún hefur áunnið sér nafnið Flauta. En innan tíðar munu þeir þurfa að finna sér framtíðarheimili. Svo kettlingar fást gefins h+ér eftir nokkrar vikur, þegar þeir eru orðnir kassavanir. Myndir koma bráðum.

Feðgabyggð

tekur lífinu með ró í skjálftahrinunum. Hérna titrar lítið og eins og mesti skjálftinn fari fyrir vestan okkur, líklega eftir sprungunni úti í á. En áin fellur jú í sprungu hér meðfram bænum. Hér er heldur ekki mkið af dóti í hillum þar sem mest af því er komið niður í pappakassa og kúrir þar. Hér verður meira og meira pappakassalíf með hverjum deginum og minnkar alltaf það sem þarf að pakka niður. Maðurinn sem kom að lesa af mælunum áðan sagði reyndar að útlendingarnir sem hann var búinn að koma til kúrðu hræddir í rúmum sínum, sem ekki er að furða, það þyrfti smá áfallahjálp fyrir það fólk. Annað en okkur heimamennina, okkur Andra þótti ekki einu sinni ástæða til að standa upp frá kvöldmatnum meðan kippirnir "riðu" yfir. Kanski vandist ég þessu forðum, því jarðskjálftakippur er ekki ólíkur því þegar skip leggst skakkt í ölduna og titrar stafna milli. Kettirnir er dálítið stressaðir, allavega Loppa, en Mína gamla er hin rólegasta og ekki erum við að æsa hana. Þær horfa á okkur og þegar þær sj´aað okkur bregður ekki verða þær rórri. Kettlingarnir fóru loksins út úr skápnum í dag og móðir þeirra eyddi ekki tímanum til ónýtis: Fór á undan þeim beint fram á bað þar sem afkvæmin röðuðu sér upp á skólabekkinn í eina röð meðan mamman brúkaði sandkassann. Kettir eru samviskusamir kennarar.

Allt

sem til stóð um helgina náði fram að ganga. Orgían mín vel skipulagða fyrir einn mann heppnaðist með ágætum: Það gekk einfaldlega út á að taka sér frí frá amstrinu, sleppa því að pakka niður, engir fyrirlestrar að undirbúa heldur bara að lesa, sofa og éta. Og leika sér svolítið. Ég náði tökum á því að nota ipod - sem reyndar er ekki erfitt, bjó til hljóðglæru í Power-point og yfirfærði hana á ipoddinn - það tókst sæmilega og þetta var bara fyrsta tilraun, ég á eftir að koma auga á fleiri möguleika í þessu. Einn bjór undir svefninn skaðaði ekkert: Nú má brugga úr öðru en byggi, vatni og geri í Evrópusambandinu og ég hef uppgötvað ágætan hveitibjór sem heitir Erdinger og er sælgæti. Svo tók ég niður ónýta ljósakrónu úr Andra herbergi og hann fékk eina sovéska í staðinn sem hann er hæstánægður með: Jöfn dreifing birtunnar og svona. Enda ekki nema nokkrir dagar sem hann þarf að nota þessa lýsingu sem svo verður skilin eftir lögum samkvæmt þegar við förum héðan úr húsinu. Sem sagt góð hvíldarhelgi eins og ég var löngu búinn að lofa sjálfum mér.

Föstudagur

pakkar inn enn einni vikunni. Æfinganeminn kemur og stendur sig vel, og ég nota hverja auða stund til að undirbúa orgíuna mína. Ég þarf að snúast talsvert. Í mannlífinu á að heita dagur íslenskrar tungu, en einhvern veginn tekst mönnum alltaf að snúa þessum degi upp í árshátíð íslenskra ræfladýrkenda og gráta út af einhverjum Jónasi. Jónas þessi er íslenska útgáfan af Jimi Hendrix, Janis Joplin, John Lennon, Díana prinsessa og Kurt Cobain rúllað upp í einum pakka, dauðasti rokkari af öllum dauðum rokkurum hér á landi. Hann var svo frábær...en þau mega vara sig, skólabörnin, sem fara að reyna að fara eftir Jónasi og spreyta sig á nýsköpun íslenskunnar. Þá er hætt við að tungumálalöggur í líki íslenskukennara stígi fast til jarðar samkvæmt lögmálinu "Ef ég hef ekki heyrt það er það ekki íslenska." Það eina sem vantar er að forvarnafulltrúar skólanna taki til máls, en þeir þegja þunnu hljóði þennan dag. Á öllum tungumálum. Og svo er búin til mýta þar sem breitt er snyrtilega yfir sannleikann og hjálpi þeim sem dettur í hug að segja satt. Sá er vís með að fá skömm í hattinn fyrir að ljúga ekki að krökkunum. Það er ótrúlega mikið af skröksögum handa skólakrökkum í gangi og þessi dagur er skýr skilaboð til kennara að halda þeim áfram. Sá eini sem þorði að nefna drykkjuskap Jónasar var Sigurbjörn biskup, eða Bjössi á Iðu, eins og hann var eitt sinn nefndur hér um sveitir. Og þa má ekki skamma fyrrum biskup fyrir að nefna ákveðin sannindi. Allavega fær hann prik hjá mér fyrir að taka ekki þátt í gegndarlausu snobbinu.

Skyndilega

líða dagarnir hratt og eru fullir af snúningum, snatti og verkefnum að sinna. Og það á eftir að aukast. Bæði í vinnunni og heima við. Frumsýningin sem átti að vera á laugardaginn féll niður og í staðinn er ég að skipuleggja eins konar orgíu, sem gengur út á að lesa, leika sér og sofa. Ég veit að ég mun ekki standa við allt sem ég ætla að gera en það verður allt í lagi. Kettlingarnir í skápnum eru að verða eins konar þvaga með fullt af eyrum og rófum þegar þeir kúra sig niður hjá móður sinni, en þeir eru líka komnir með hreyfiþörf. Líklega leyfi ég þeim út að skoða heiminn betur um helgina eða stækka rýmið sem þeir hafa. Það þarf líka að fara að huga að æti, vatni, mjólk og sandi handa þeim til að létta á móðurinni. Sem reyndar stendur sig með mikilli prýði. Og það er nóg að sinna við að undirbúa þessa flutninga enn og aftur. Skjalastúss, veðflutningar, frágangur lausra enda. En þetta er allt að koma og ég á tíma fyrir mig að slaka á og teygja úr mér.

Alltaf

nóg að gera. En það er sosum bara eitthvað sem ég hef sjálfur komið mér í. Ég hef núna æfinganema í kennslunni. Hann kenndi fyrsta tímann sinn í gær og þurfti að byrja á því að takast á við bilaðan skjávarpa. Gott að fá tæknihafarí í fyrsta tímanum sínum. Hann stóð sig eins og sönn hetja og sigldi gegnum allt með hægð. Svo fjárfesti ég í ipod. Sem ég ætla að gera eitthvað kennaralegt við. Eins og til dæmis að búa til hljóðglærur með Power point, breyta þeim í MP4 og skoða í Quicktime, og þá mun fólk geta farið í sögutíma á ipodinum. Í rútunni eða hvar sem er óháð tölvunni. Kettirnir dafna vel í skápnum og kettlinar munu fást gefins innan tíðar. Og á laugardaginn er okkur boðið á frumsýningu á bíómynd. Verra gæti lífið verið.

Í dag

hefur verið bara gott að liggja í bælinu með morgunslopp ofan á sænginni til fóta, bók að lesa og kött á maganum (öðru hverju) því Loppa hefur tekið við af móður sinni, sem er dálítið upptekin inni í fataskáp við að sinna ómegð sinni, að halda mér félagsskap. Það hefur hjálpað að hitinn var ekki á íbúðinni. Freshcetta og kók zero í kvöldmat. Gott að hafa ekkert hangandi yfir sér og eiga frí, hvort heldur er frá fyrirlestraundirbúningi eða niðurpökkun. Það eru enn 19 dagar til stefnu fram að afhendingu og nú hef ég nógan tíma, þó ég þurfi í millitíðinni að klára eina önn í vinnunni þá er þar allt í eðlilegum gangi, þökk sé litlum forföllum mínum á önninni. Annars er ég mikið að spá í að fá mér ipod og fara að podcasta tímum og fyrirlestrum og gera tilraunir með hljóðglærur. Fer í það á vorönninni. Það þarf að þoka málunum eitthvað áfram. Fjölskyldan í fataskápnum er komin á hreyfingu: Samkvæmt lauslegri kyngreiningu eru þar eitt fress og þrjár litlar læður. Þrjú eintök gerðu tilraun til að koma fram á gólf í dag en ráku sig þar á stóru systur, sem rak alla með harðákveðinni systurlegri framlöpp til baka inn í skáp. Góð barnapía.

Síðasti

fyrirlestur - eða kynning, öllu heldur, búin. Dagskráin í dag var sérkennileg: Drepfyndin, eiginlega.

Málstofa XVI – Líkami og líðan kvenna. Kl. 13:00-15:30 í stofu 225, Aðalbyggingu.• Anna Sigríður Ólafsdóttir - Næring og lífshættir kvenna - áhrif á heilbrigði komandi kynslóða. • Erla Dóris Halldórsdóttir - Orðræða um mjaðmagrind kvenna. • Jóna Ingibjörg Jónsdóttir - Kynverund kvenna; þeirra eigin raddir og sjónarmið. Nokkrar rannsóknarniðurstöður. • Erlingur Brynjólfsson - "Um kvenfólk og brennivín." • Hannes Hólmsteinn Gissurarson – Hallar á konur?
Meira um þetta hér. Hjúkrunarfræðinemarnir sem komu strax með glósubækur og glósuðu fyrsta fyrirlesturinn samviskusamlega urðu lengri og lengri í andlitinu eftir því sem á daginn leið en sátu þó allan tímann. Og hættu fljótlega að glósa. Ég held að þær hafi ekki fengið það út úr deginum sem þær væntu. En annars voru fleiri hlustendur en ég hafði eiginlega búist við. Hannes gerði náttúrlega alla vitlausa, eins og hans er von og vísa, og ég varð að hnippa í Andra að láta hann ekki hleypa sér up því það þykir Hannesi best af öllu. Eftir fyrirlesturinn í HÍ fór fræðimaðurinn í Nexus að versla. Og eftir það í nautasteik á American Style áður en við fórum austur að fóðra soltna ketti.

Föstudagur!

Það er sama hvað vikan er löng, það kemur alltaf föstudagur fyrr en síðar. Föstudagur er eins og og slaufan sem er hnýtt utan um pakkann í lok vikunnar. Í þessu tilviki interessant viku. Svo fer hann upp á hillu með hinum. Ég er ekki laus við feginleika þó ég sé ekki þreyttur eftir vikuna. Á morgun er ég með fyrirlestur eða öllu heldur kynningu - 20 mín. eða svo, og þá er sú lota búin og ég get farið að snú mér að því sem mig langar mest til þessa dagana - að liggja í leti. Er að hugsa um að taka frá helgi í það. Ég er auðvitað að drukkna í drasli en nú tekur því ekki lengur að finna því staði. Afmælisgjafir og jólagjafir til Svíþjóðar liggja innan um búslóð og annan farvið. En annar pakkinn fer allavega eftir helgi. Og föstudagur er alltaf murrandi þvottavél, malandi köttur, brummandi þurrkari, göslandi uppþvottavél og hreínt á rúminu.

Þá er

fyrirlestur tvö afstaðinn. Two down, one to go. Var í Þingborg í gærkvöldi að tala um Flóaáveituna. Gekk bara vel. Annasamur dagur í gær og mörgu komið í verk sem þurfti að gera. Og í dag komu þrír pakkar frá Amazon, tveir handa mér, þar af einn sem ekki á að opnast fyrr en á aðfangadagskvöld og annar með öðrum hluta af Ultimate Sandman, sem alltaf er hægt að opna. Svo afmælisgjöfin handa þeim elsta sem verður þrítugur þann sautjánda, og Andri á afmæli á morgun. Nóg að gera hjá karlinum.

It´s

in the bag. Níutíu mínútna fyrirlestur á 85 glærum kominn í pokann og klár fyrir morgundaginn. Eða annað kvöld, öllu heldur. Síðasti fyrirlestur í lotunni næsta laugardag en það er bara 25 mín. eða svo. Sharp and short. Mér líkar vel við sharp and short. Meira ég heldur en langt mál. Helgin búin að vera róleg hér, lítið um truflanir og tímanum vel varið. Kettir í skápum, Andri á flandri og ég heima.

Ég

á að vera að undirbúa fyrirlestur fyrir mánudagskvöldið. Tja - ég á áttatíu síður skrifaðar og 45 glærur á Power-point um þetta mál en mér finnst ég samt illa undirbúinn. Ósýnilega vinnan á fullu þegar ég vildi miklu heldur vera latur og eiga bara frí. Svona algerlega time off þar sem ég slekk á öllum skylduverkum og símanum og sjónvarpinu. Heila helgi með þykkri bók, pilsner og samlokum. Læt verða af því við fyrstu hentugleika. Það er bara svo margt að hugsa. Eins og það að passa sig á Bónus um helgar, en það gerði enginn í dag - ekki vegur að ná í kerru og fólk að afgreiða á öllum kössum. Umræðan um fordómana heldur áfram, Tíu litlir negrastrákar er á topplistanum og nú er bara að ráðast í að endurprenta Salómon svarta. Sem, til að forðast misskilning, var lambhrútur í íslensku sjávarplássi. Og árið eftir kom Salómon svarti og Bjartur, sem var hvítur hrafn. Ef einhver man ekki eftir þessum sögum. Það er búið að rifta samningunum við REI og ákveðið að fýra þeim bara til Filippseyja, sem ætti að vera nógu langt í burtu til að kompaníið gleymist í bili. Og ég sem var að bíða eftir bréfunum í fyrirtækinu, því ég er nefnilega í flokknum almennur fjárfestir hjá bankanum mínum með bréf upp á það frá bankastjóranum og bækling um hvernig ég eigi að gera vilji ég haga mér sem slíkur. Kannski ætti ég að setja þetta sem starfsheiti í símaskrána. Ég læt þetta ekki raga mig mikið. Ég bara fer á fætur, fæ mér kaffi, dóta mér eitthvað þangað til kettirnir smeygja sér út eða inn í skáp og sofna aftur. Lífið er langur og ljúfur geyspi.