Svo

þeir hengdu Saddam. Svo hvað? Hvað sannar þetta, hvaða réttlæti er verið að fullnægja? Og hvernig kemur þetta mannkyninu til góða? Ég horfi á myndirnar í sjónvarpinu og þetta minnir mig mest á það þegar verið er að hengja hrossaþjófa í kvikmyndum í Villta vestrinu. G. Bush, Texas ranger, hefur fullnægt réttlætinu. Vá. Og sjónvarpsstöðvarnar sýna myndir af Bush ganga eftir rauðum dregli og Blair í takt við hann. Blair er eins og prúður og hlýðinn Framsóknarmaður. Brosandi, vitanlega. Hetjurnar miklu. Sekur eða saklaus - trúlega var hann sekur um eitthvað. Og mér er í raun og veru sama, maðurinn var ekkert skyldur mér. Vegna þess að þetta breytir svo sára litlu. Og þó að hann hefði drepið einhvern ættingja minn mundi það ekki færa mér þá aftur. Á sjónvarpsrásum heimsins eru menn að rýna í þetta og reyna að sjá einhvern djúphugsaðan tilgang með þessu. Það er ekki. Þetta er púra Texas - kábbojmyndaréttlæti.

Nördajól

í Feðgabyggð. Jólamaturinn heppnaðist með fádæmum vel, hvort sem það var hryggurinn, waldorf-salatið, fiskiforrétturinn eða desertinn - ég hiksta ekkert á því að hafa þríréttaða máltíð fyrir tvo. Ég hef lært að spila Munchkin.. sem er gaman, og rétt í þessu er ég að sækja Hogfather á netið. Þegar hann er kominn niður setjum við upp heimabíóið: Skjávarpa, tjald og hljóðkerfi og horfum á. Fyrir þá sem ekki skilja....Hogfather gerist í heimi þar sem jörðin er flöt og flýgur um geiminn á bakinu á skjaldböku og fjórir fílar bera "jörðina" uppi. Hogfather - eða svínapabbi - er jólasveinninn í þessum heimi. En svo gerist það að leigumorðingi er fenginn til að myrða svínapabba, og þá gengur Dauðinn í verkin hans. Til að fylla upp í skarðið meðan Svínapabbi er að ná sér. Beinagrind í jólasveinabúningi. En farsinn spilast ekki út frá þessu, það er margt fleira þarna, eins og til dæmis Susan, sem er barnabarn Dauðans - í tvennum skilningi, eiginlega, - og Bilious, sem er timburmannaóguð. Vegna þess að það er til vínguð, þá er rökrétt að hinn sé til líka, og við segjum Ó guð, þegar við áköllum hann. Fleira skemmtilegt kemur við sögu í þessari mögnuðu jólamynd....hlakka til að horfa. Sérstaklega að sjá atriðið þegar Dauðinn renir sér niður stromp og situr fastur í kamínu sem hann kemst ekki út úr.

Gleðileg jól

frá Feðgabyggð. Enn einu sinni geng ég í gamlan sjóð: Jólakort frá skólabróður úr barnaskóla. Glansmynd úr kaupfélaginu límd á teiknipappír, brotinn í miðju. Njótið hátíðarinnar.

Æi

og allt það. Seinni partinn: Skrepp í bæinn. Andri er að koma úr prófi og ég á nokkur erindi í jólakaupstað. Kem við í Nóatúni og skoða hvernig Ölfusá hagar sér. Undarlegt að sjá þennan óvenjulega atburð en fólk fer fram á stéttina, horfir yfir, og fer svo að sinna sínum daglegu erindum eins og ekkert merkilegt sé um að vera. Í Reykjavík: Hagkaup í Kringlunni. Finna stæði, finna það sem vantar, fara aftur. Clean in out operation, eins og þeri segja í hrenum og svo út á garða, pikka upp sagnfræðinemann og fara í Nexus. Það ættu allir að fara í Nexus fyrir jólin og skoða þennan menningargeira. Tveir fullorðnir menn kýta um hvor hafi verið nörd lengur. Annar þeirra er með alla fjölskylduna með sér. Hress stelpa í búðinni upplýsir mig um bækurnar: Afgreiðslufólkið í þessari búð veit hvað það er að tala um, það hefur reynt mest allan ósómann á sjálfu sér. Í spilasalnum er jólamarkaður og þar er sama stelpan. Eða systir hennar. Kannski er hún sú sama á báðum stöðum, það væri eftir öðru í þessari búð. Móðir með tíu ára son sinn. Hann er að velja sér einhver módel af skrýmslum. Mamman reynir með hálfum huga.."Af hverju geturðu ekki safnað einhverju venjulegu..." En hún gefst fljótlega upp og skömmu síðar sé ég hana sjálfa gramsa með bros á vör í kvikmyndabunkanum sem er á tilboði. Svo tekur hún á sig rögg, nær í strákinn og þau fara. Afgreiðslumennirnir þekkja Andra með nafni. Það er svo margt þarna sem ekki er mainstream...eftir að Andri hefur pikkað sér út jólagjöf förum við á American Style, og svo skutla ég honum heim og fer austur. Hellisheiðin er algjör bitch. Tveggja hæla él. (Það þýðir að þegar maður fer fram hjá einni vegarstiku grillir aðeins í þá næstu.) Einhver gamalvanur heiðarhundur hengir sig aftan í mig. Svo O.K. Ég er það kannski líka. Og það er gott að hafa gamlan hund aftan í sér því þeir hafa yfirleitt nógu langt milli bíla og hanga ekki með húddið milli rasskinnanna á manni. Og bannsettur er örugglega ánægður með að afa afturljósin hjá mér til að keyra eftir. Hann þarf ekki eins mikið að rýna í stikurnar. Austur af háheiðinni dregur úr hviðunum og éljunum og ég fer að sjá veginn. Kemst klakklaust heim og hitti soltinn kött, feginn sjálfur að hita kaffi. Það er þessi bæjarferð rétt fyrir jól, alltaf þarna sem partur af lífinu.

Nei

ég er ekki að fara á flot. Ég er ekki að sökkva. Ég hef ekkert rosalegar áhyggjur af þessu flóði í Ölfusá. Ég er bara að slaka mér niður eftir önnina. Skrifaði eitthvað um brennivín og bændur í dag. Keypti eitthvað inn í jólamatinn. Ég er ekki heldur að fjárfesta í þessu nýjasta í jólagjöfum: Gjafabréf í líkamsgötun handa kærustunni. Það er engin kærasta, en Lafði Kampagrána yrði nú smart með perlu í eyranu, skemmtilega pönkuð.

Sumum

hefur nú þótt blessaðir jólasveinarnir dálítið pervertískir. Stekkjarstaur garmurinn sem unir sér best í fjárhúsunum, Giljagaur sem liggur í leyni og hræðir fólk, að vísu með óljósum tilburðum, og svo auðvitað Gluggagægir hafa lengi legið undir grun. Þvörusleikir og Bjúgnakrækir gætu hugsanlega átt í vanda líka, á þessum Brokeback-Mountain tímum. Skyrgámur garmurinn og Pottasleikir hafa sloppið ennþá en það er aldrei að vita með það ímyndunarafl sem fólk hefur. Og Kertasníkir elti jú litlu börnin, sem vitað er. En ég er hálf gáttaður á þessu nýja sem gengur núna yfir fjölmiðlana á undan hverjum jólum. Er það skammdegið eða eitthvað annað sem vekur þessar kitlandi óhugnaðarkenndir hjá fólki? Það eru nú engir smá jólasveinar sem verið er að reyna að grípa núna, hvort sem það er meistarinn mikli í Byrginu eða hinn, þessi með vefmyndavélina. Og um síðustu jól var það pabbinn í Hafnarfirðinum. Og jólin þar áður var verið að hamast við að dæma sifjaspellsmenn. Er þetta það sem koma skal í fréttum landsmanna - hin árlega leit að jólaperranum? Ég bara spyr og spyr sá sem ekki veit. Ég varð að dunda við það í gær að stytta buxurnar mínar, þó ég þori varla að nefna það þessa dagana. Kannski náði einhver mynd af mér við þá iðju. Jólasveinninn Skálmaklippir. Það væri kannski rétt að nefna hver var fyrri maður Grýlu. Aumingja karlinn, hann á alla samúð mína. Hann hét Örgumleiði og er núna líklega fyrir löngu kominn með þingsæti í Færeyjum. (Fyrir þá sem ekki þekkja til var það gamalt orð yfir samkynhneigð að vera argur.) Eða kannski hann sé í vinnu hjá Kompás.

Enn einn

afmælsidagurinn. Ég hef fengið eina hamingjuósk með daginn: Frá konunni á bensínstöðinni sem kíkti aftan á debetkortið mitt. Mér er líka sosum sama. Þetta er venjulega einn dagur á ári, ég fæddist 1952, reiknaðu svo út hvað ég er gamall. Ég hef hvort sem er gert það sjálfur frá því ég varð tvítugur, eftir það hætti aldur einhvern veginn að skipta máli. Ég eyði deginum í félagsskap norðlenskra presta sem eru að argast á móti brennivíni: Er að taka saman skrif sem heita Um heilaga almenna lútersk-evangelíska drykkju. Það sem Kristi hefur tekist að rústa fyrir siðapostulum, til þess settum eða sjálfskipuðum, með viðhorfum sínum gagnvart víninu. Fyrst prédika þeir gegn víninu með eldi og brennisteini, detta svo sjálfir í það, vakna með móral og ákveða þegar aldurinn fer að segja til sín að láta þetta raus vera og arginþvargast í staðinn í bannsettu kynlífinu, sem þeir eru hvort sem er farnir að draga mikið úr sjálfir. Feh. Siðapostular sem falla í eigin gildrur.

Jólafriður

sígur yfir mig þegar líður nær helginni. Ég er búinn að kaupa allar jólagjafir nema eina, og farinn að kaupa í matinn: Aðallega vegna þess að ef ég bíð fram á síðustu daga verða bara vondir bitar í boði. Í gær lagði ég mig eftir vinnu og kötturinn var eitthvað að bardúsa inni í fataskáp, og hætti ekki fyrr en kassinn með jólaskrautinu féll með skruðningum fram á gólf. Ég tók þetta sem svo að hún vildi að ég færi að skreyta, sem ég og gerði. Kattarendemin elskar allt sem glitrar og horfir á það með hrifningu. Og þa´get ég farið að snúa mér að brennivínssögunni. Hún heimtar sitt eins og allar sögur.

Og

þegar ekkert er að gera er bara best að fá sér eitthvað að lesa. Bók um áfengi og kristna siðfræði. Nei, það er frekar þunn bók. Textinn er bara 200 síður. Það má vel að verki vera miðað við allar þær þykku bækur sem höfundurinn hefur pjakkað í gegnum. Guðfræðibækur eru jafnan frekar þykkar. En hvers er að vænta af kristinni siðfræði, þegar fólk trúir á guð sem breytir vatni í vín - en ekki fyrr en farið er að svífa vel á veislugestina.

Skyndilega

dettur einhver kyrrð yfir heimilið mitt. Prófin eru búin. Kvikmyndatextinn er kominn aftur til uppruna síns og er þar í yfirlestri. Allt í einu er ekkert að gera. Ég ákveð að skreppa í rúnt um bæinn og skoða jólaskreytingar. Það er lítið að sjá: Skreytingarnar eru minni og smekkvísari en oft áður. Ofhlæðið er vonandi búið. Ég eyði afganginum af kvöldinu í að horfa á My Neighbors the Yamadas. Skemmtileg teiknimynd um fölskyldulíf. Af nógu að taka til umræðu fyrir þá sem hugsa um þau mál og fallegar teikningar. Sjálfstæðismenn eru greinilega ekki á eitt sáttir með þingmannsefnið sitt. Skorað á Árna Johnsen að hætta við. Sem hann að líkindum mun ekki gera, jafnvel þó það kosti flokkinn fylgi og jafnvel stjórnarþátttöku. Það er ekkert við þessu að gera: Maðurinn er kjörgengur og þetta er löglegt.

Snögg

ferð í bæinn að tala við lækninn minn. Blóðþrýstingurinn hjá mér mælist núna 129/62 sem er alveg prýðilegt. Ég stoppa lítið í bænum, fer í Bóksölu Stúdenta, kaupi latte í kaffiteríu, kíki á sagnfræðinemann og fer aftur heim. Á leiðinni austur lendi ég með lögguna aftan í mér og sýni fyrirmyndar ökumennsku á leiðinn frá Hveradölum austur í Ölfus, með nálina á 90 allan tímann. Í Ölfusinu verður löggan leið á þessu, fer framúr og hverfur sjónum. Þegar heim kemur legg ég mig og dedúa eitthvað, klára að ganga frá einkunnum og skila af mér. Ég var annars að gera merkilega uppgötvun: Það er ljómandi gott að sjóða rauðkál í eplasíder. Ég nota þennan norska sem fæst í Europris, hann er pínulítið áfengur og sykurlítill. Ég nota ekkert nema síderinn og þetta er ljómandi gott, frekar milt, og ef til vill ekki fyrir þá íslendinga sem eru vanir þessum pappa í ediki sem fæst hér í dósum og krukkum. Súra bragðið skila sér sem eftirbragð. Kannski er hægt að prjóna eitthvað utan á þetta ef fólk vill en það er gaman að prófa þetta.

Dagurinn

í dag er ekki dagur stórra afreka. Ég dragnaðist að vísu með bílinn á smurstöð. Annað ekki. Keypti mér disk með Yusuf, öðru nafni Cat Stevens. Þetta er vissulega gamil Cat - mistækur, annaðhvort góður eða slæmur, en hljóðblöndun nútímans passar ekki við þessa gömlu seventies-gaura. Í hvert skipti sem hann ætlar að beita röddinni á sinn sérkennilega hátt er hljómsveitin sem er með honum hækkuð líka til áherslu og röddin drukknar í hljómum. Fö. Og svo er þetta allt í einhverjum diskó - píkurokkstakti. Fór í kvöld í fyrstu ferð desember á Stokkseyri að skoða jólaljós. Bærinn er bara skaplegur núna, enn er ekkert ofhlæði á ferðinni. Í sumum húsum örlar jafnvel fyrir smekkvísi, litablöndun látin koma í staðinn fyrir ofhlæðið. Kannski þarf rókókó að koma á eftir barrokkinu í þessu líka.

Enginn

sérstakur annadagur. Kláraði yfirferð í einum áfanga og skráði inn. Þá er bara einn eftir. Lífið hér er kyrrlátt. Ég fylgist með fréttum og horfi á sjónvarpsþætti um lækna sem flytja út í sveit. Hvað er eiginlega málið með það? Eins konar sveita-E.R. Núna heitir hann Martin, hranalegur fugl. Fáum við svona þætti með meira af íslensku sjónvarpsefni? Frægur geðlæknir sest að í Þorlákshöfn? Lífsreyndur lýtalæknir flytur upp að Flúðum? Hann fengi allavega verkefni. Og svo er verið að rífast um hvað vegurinn austur á Selfoss eigi að vera breiður. Sá vegur er búinn að vera dauðagildra síðan áður en ég flutti hingað og fyrir þann tíma. Eða svona um það bil frá því hann var malbikaður. En hvernig er það, er ekki vegur fyrir austan Selfoss? Þarf ekki að breikka hann líka? Tvíbreiðan veg austur að Kikrjubæjarklaustri, allavega til að byrja með.

Nei

það er ekki mjög mikið að gera. Jólapakkinn til Svíþjóðar lagði af stað í gær. Alveg eins gott að vera búinn með hann, það er skemmtilegra fyrir fólkið að fá pakkana snemma. Svo er karlinn að skila verkum sínum - einkunnum úr þremur hópum skilað inn í dag, einn á morgun. Ég fylgist með pólitíkinni hér úr fjarska, eins og ég sé í öðrum hreppi. Ég vil ekki kommentera þar sem meiri hluti bæjarstjórnar úr öllum flokkum eru vinnufélagar og ég blanda mér ekki í pólitík. Sögukennarastaða er í eðli sínu pólitískt embætti, eða svo vilja sumir telja: Ég hef orðið fyrir olnbogaskotum úr ýmsum áttum þess vegna. Ef til vill vegna pólitíkurinnar í minni fjölskyldu, en ég hef reyndar aldrei tekið þátt í henni eða lagst á þá sveif...sumum úr fjölskyldunni til ama. Það er ekki sjálfgefið að ég sé í vissri pólitík af því eg er í vissri fjölskyldu. Læt mér duga að bæjarfulltrúar Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks kenna saman íslensku við skólann. Ég er að hugsa um að fara til þeirra í kaffinu og biðja þá um að íslenska fyrir mig "major fuckup." Bæjarfulltrúi Samfylkingar sást ganga um með hækju: Augljóst að vinstri löppin á honum hafði verið notuð í að splæsa saman Frankenstein. Eða máluð græn.

Annadagur

með sprettum. Fór í bæinn í morgun og eignaðist nýjar buxur, kláraði að kaupa jólagjafir handa barni, barnabörnum og tengdabarni í Svíþjóð. Nexus klikkar ekki þegar þarf að kaupa jólagjafir handa fólki sem er yfir meðalgreind. Ég freistaðist líka til að splæsa á mig fimm mynda pakka með ítölsku nýraunsæi...sem, fyrir þá sem ekki vita, er ekki eins nýtt og það hljómar. Og svo eignaðist ég líka tíu ára afmælisútgáfuna af Settlers II. Síðasta eintakið í Skífunni. Sótti Andra út á garða og renndi austur í óhemju fallegu vetrarveðri. Andri hefur ekki staðið upp frá leiknum efit að ég hleypti honum í hann klukkan fjögur. Enda er þetta gamall uppáhaldsleikur hjá honum. Og reyndar mér líka. Svo þegar austur kom fór ég að leita að baunum og rauðkáli til að setja í Svíþjóðar pakkann. ORA-baunirnar voru til, en ekki rauðkál í dósum, bara krukkum, og ég tek ekki áhættuna á að setja glerkrukku í svona pakka. En ég á góða uppskrift að soðnu rauðkáli einhvers staðar. Sendi hana bara. Og nóg af harðfiski handa þeim að bjóða kínverjum og fleirum. Verst að ekki skuli vera til súrsað rengi handa þeim. Kannski lauma ég einhverju fleira með.
Já. Og svo seldi ég íbúðina mína. Eða réttara sagt, skrifaði undir samninginn upp á að fá nýja íbúð í húsi sem á að byggja við hliðina á mínu. Kaupverðið er annars leyndarmál.
Og svo er ég búinn að leggja drög að mínum eigin jólagjöfum handa sjálfum mér - nýja bókin hans Terry Pratchett er inni í skáp og bíður þar eftir jólanóttinni, og líka Carl Hiaasen. Ég freistaðist ekki til að kaupa The Absolute Sandman á 10.000 rúm í Nexus en pantaði hana á Amazon. En ég er kominn með nýja bók efir Gaiman og vakti fram eftir í nótt yfir henni og borðaði appelsínur. Gaiman með sínar óhuggulegu sögur er fínn svona til að bæta á dulúð jólanna.

Önnin

er búin, lausu endarnir hnýttir og allt klárt fyrir prófatörn. Ég er allt of slakur heima að sinna húsverkum, ég nennti ekki á jólaglögg starfsmanna í kvöld..ég er ekki hrifinn af vinnustaðapartíum. Of mikil hætta á uppgjörum og vont að vera makalaus. Hins vegar er ég byrjaður að útbúa Svíþjóðarjólapakkann - ætla að koma honum frá mér sem fyrst og pabbi og mamma komu með eitthvað handa strákunum. Barn, tengdabarn og barnabörn. Er ekki siður að setja Cheerios og Ora-baunir með í pakka til Skandinavíu? Hugsa samt að það muni ekki vanta. Sé til.