Ég fékk

Subaruinn minn aftur í gær. Ég er aftur orðinn ég. Og núna að dunda við að klára það sem ég hafði tekið að mér: Búinn að skrifa DVD diskana fyrir leikfélagið, og stússa við að koma þessum kvikmyndatexta saman í eina heild. Og fylgist með krumma baða sig. Já, það er gaman að hafa auga með Framsókn núna, að basla við að finna á sér vinstri löppina. Þeir hafa líklega áttað sig á hvert vindurinn blæs. Ætla allavega að standa í tvo fætur fyrir kosningar og dansa sitt gamla vinstri -hægri, vinstri, hægri cha cha cha. Þeir voru að reyna þetta aðeins fyrir síðustu kosningar en það var frekar ótrúverðugt. Sannleikurinn í málinu er sá að það er engin vinstri löpp undir þessum flokki heldur bara tréfótur sem er skrúfaður undir í nokkra mánuði á fjögurra ára freesti, svo ganga þeir í Sjálfstæðisflokkinn aftur. Afneitun gagnvart Írak, ráðning Norðmanna í landvarnirnar, og svo segja þeir að Ríkssjónvarpið eigi að vera óháð polítík. Það er af sem áður var þegar ekkert mátti henda í þjóðfélaginu án þess að RÚV tæki viðtal við einn Framsóknarmann eða fleiri, og kötturinn okkar Andra gat lært af þeim að vera eins og grár köttur með því einu að horfa á fréttirnar. Og það eru fáir kettir grárri en Lafði Hermína Elmindreda.

Þeir komu til mín

í vinnuna í gær og tóku bílinn minn af mér. Já, það er góð þjónustan hjá réttingarverkstæðunum á Selfossi. Í staðinn létu þeir mig hafa hvítan Yaris, sem mér finnst hundleiðinlegur, mér finnst eins og ég sé með vélina í fanginu og rassinn aftur í skotti. Andri stríðir mér sundur og saman á þessu, spurði hvort tískulöggan hefði handtekið mig og dæmt mig í þessa refsingu, talar um Yuppie Yaris og Single-mom Yaris. Útvarpið er fast stillt á FM 95.7 og fer í gang þegar ég starta. Og svo er hann með fídusa. Sem ég nenni ekki að stúdera því ég fæ Subaruinn aftur eftir nokkra daga. Nagladekk á öllum og hljóðið frá dekkjunum er eins og hundur labbi á parketi. Mér finnst eins og ég sé ekki ég núna.

Ég ólst upp

í heimi sem var nýbúinn að ganga í gegnum styrjöld og fyrstu árin sem ég lifði var skömmtun á vörum. Foreldrar mínir áttu æskuna í kreppu, ungdómsár í styrjöld og fyrstu árin í búskap í skömmtun: Ég er alinn upp við sjálfsþurfarbúskap, að henda engu því það er möguleiki að nota það og nýta það sem til er út í hörgul. En um daginn henti ég drykkjarkönnu sem einhver hafði einhverntíma gefið mér þó hún væri heil og með hankanum: Á henni voru meira að segja mikilvægar upplýsingar um stjörnumerkið mitt. Ég var bara orðinn drepleiður á gripnum. Skápurinn minn er fullur af svona ílátum sem mér hafa verið gefin gegnum árin. Það er verið að sýna kvikmynd um mann sem hefur leyfi til að drepa: Sem einhver ensk amma með undarlegan hattasmekk hefur að sögn veitt honum. En um hver jól flykkist hópur kvenna með undarlegan smekk í búðirnar með leyfi til að gefa. Licence to give. Og þá er eins og Heilbrigð Skynsemi búi á annarri plánetu. Hún fer allavega ekki með þeim í bæinn. Eiginmenn, tengdasynir, mágar, synir, feður, afar....allir liggja við höggi. Og ég hef smám saman tekið til lista yfir hluti sem ekki á að gera þegar verið er að velja gjafir handa karlmönnum. Sérstaklega einhleypum. Það er eins 0og konum finnist rosalega fyndið að gefa einhleypum körlum einhver heimilistæki. Sem vanalega eru ónothæf. Grunsamlegir ostaskerar, öfugsnúnir tappatogarar og viðlíka varningur kemur upp í hugann. Könnur með fyndinni áletrun. Sorry, stelpur, þess konar dót er ekki vel séð. Leiðinlegustu gjafirnar eru gjafir sem fela í sér óbeina stjórnun: Snyrtivörusett karla. Rakspírar (já, ég er með skegg en fæ samt svoleiðis) sápur, svitakrem, steinkvötn....ö. Ruslafötur eru ekki heldur vel séðar. Verkfæri: Hér er eitt gott ráð, stelpur: Ef þið notið ekki verkfæri sjálfar kaupið þau þá ekki. Hvers vegna haldið þið að þessi fínu sett séu á tilboði? Af því karlar kaupa þau ekki. Hálsbindi: Nú vita fáir hvernig beljur haga sér þegar þær komast í heysátu en til að fá hugmynd um það getið þið stillt ykkur upp nálægt hálsbindarekkanum í Hagkaupum rétt fyrir jól og horft á konur með leyfi til að gefa róta í honum. Skyrtur. Sem annaðhvort eru of þröngar eða hólkvíðar. Í Guðs bænum. Hvað er að því að kaupa par af hönskum? Jafnvel vinnuvettlinga til að hafa í bílnum. Nei. Gleymum því. Ef þið vinnið ekki úti, kaupið þá ekki vinnuvettlinga. En handklæði, pakki af venjulegum plain nærbuxum (engar fyndnar áletranir, takk) Hvít sængurföt eða skrautlaus, sett af þeim eru ódýr. Búnt af hvítum sportsokkum. Sumir okkar hafa gaman af að líta í bók eða hlusta á tónlist: Sleppið samt Celine Dion. Ég meina - sumir karlmenn hafa gaman af fallegum hlutum, en ekki postulínsstyttur af beru kvenfólki, hundum eða köttum. Við kjósum raunveruleg dýr frekar en styttur af þeim og í almáttugs bænum, ekki eitthvað sem þarf alltaf að vera að þurrka af. Ef þeir í BYKO vissu hvað þeir eru að gera væri hægt að kaupa gjafabréf í þá búð. Einlitir bolir, hvítir svartir eða hermannagrænir eru alltaf ágætir. Góð þumalfingursregla er: Ef það er eitthvað sem þið viljið ekki að karlmaður eigi hittir það sennilega í mark. Ekki gefa eigin útsaum eða bútasaum, sniðugar svuntur eða annað drasl.

Enn

kemur að þessu tæknilega og því. Innrásin í Írak var svona +hóst+ mistök. Þá er bara að drífa sig í að láta Halldór og Davíð sýna djúpa iðrun opinberlega. Eða hafa það eins og kaþólska kirkjan..sem baðst afsökunar á spænska rannsóknarréttinum árið 2000. Úps...sorry? ég held ég verði að vera sammála Samfykingarmönnum núna....þetta náði því ekki einu sinni að vera djúphugsaður tæknilegur kattarþvottur.

Og helgi enn

vika eftir af skóla. Sonur minn á í nafnavanda úti í Svíþjóð. Í Noregi væri bara flott að heita Brynjulf Erlingson. Þar heita heilu göturnar og torgin eftir þess konar mönnum. Hinn sonur minn hyggst dvelja vestan fjalla um helgina við aðdrætti til ritgerðasmíða - það er gott mál því ritgerðirnar eru það sem sagnfræðineminn stendur og fellur með. Svo við tvö þessi kampagráu verðum hér. Og nú er markið sett á andlegt skilti sem hangir uppi á nagla í sálinni á mér og það stendur á því "kósý". Og ég er byrjaður að taka til og setja upp jólagardínur við eldhúsgluggann.

Veit

einhver hvað margar víkingamiðstöðvar eru á teikniborðinu núna? Á ekki að vera eitthvert víkingasafn á Suðurnesjunum, til að taka við ferðamönnum? Er ekki einhver að fara á stað með svona norður í Miðfirði? Var ekki eitthvað verið að vesenast með Gísla Súrsson fyrir vestan? Fara menn ekki bráðum að byggja Árna Johnsen skála í Eyjum? Eða átti það að vera einhvern veginn öðruvísi menningarmiðstöð? Þetta er að verða eins og loðdýraræktin forðum, eða samastofurnar, eða fiskeldið, nú eða skuttogararnir. Viking inn á hvert heimili. Þar með verður hægt að skipta íslenskum safngripum í þrennt: A. Endurgerðir víkingar, B. Torfbæir, C. Gamlir traktorar. Nú ætlar einn náungi að byggja víkingamiðstöð upp á nokkra milljarða við Þjórsárbrú. Á Þjótanda. Ég ætti kannski að sækja um vinnu þar í krafti ættartengsla, ömmubróðir minn hann Einar gamli Brynjólfsson bjó þar nú....og frændur afa voru þar á undan Einari. Það verður nokkuð góður rúntur að byrja með ferðamennina á Suðurnesjunum, næsta stopp Þjótandi, og hálftíma seinna Sögusetrið á Hvolsvelli, síðan Skógar. Svo var búið að byggja skála á Eiríksstöðum og við þetta má bæta "Þjóðveldisbænum" í Þjórsárdal. Þar sem heilt hús stendur autt og ekki einu sinni hægt að fá salinn fyrir partý. Þó ég viti um einn sagnfræðinema sem hélt útskriftarpartíið sitt í Þjóðveldisbænum, en það var líka vegna þess að hann vann þar á sumrin. Það er þó allavega hægt að kaupa kók úr kæli þar innfrá. Og svo var það skálinn á Efstalandi...þar er þó allavega partíaðstaða. Er ekki að verða komið nóg?

Ekki

kom neinn snjór á Suðurland. Hér er auð jörð en allavega sæmilega hlýtt - hægt að sitja á bol og nærbuxum fram eftir degi og dunda við rannsóknir. Ég er að komast að dálítið ævintýralega skemmtilegum niðurstöðum í sögu áfengis og drykkjuskapar. Sagnfræðineminn fór í bæinn snemma og seinni hluti dagsins fór bara í smádútl. En þetta er það sem mín tilvera gírar sig inn á..löng vetrarkvöld. Og þau eru meiriháttar notaleg þó snjóinn vanti enn sem komið er. Tíminn eftir vinnu fer í að sinna bílnum: Hann fær ný framdekk og gömlu tátiljunum sem voru að aftan var hent. Svo fæ ég nýja hurð á næstu dögum..þá er bara smmurstöðin eftir.

Og enn

er komin helgi. Það lítur út fyrir að hún verði köld. Og ég er ekki alveg að kaupa þetta með "bilun í dælubúnaði" eða hvað þeir kalla þetta hjá veitunni. En ég bý vel...á Selfossi hefur alltaf skipt máli að búa nálægt aðalæð veitunnar og það breytist ekki. Sagnfræðineminn kemur að sunnan með tösku fulla af þvotti - og hann hefur varla náð að borða og henda í tvær vélar (ég er engin mamma sem tekur við óhreina tauinu) þegar hann muldrar "kósý" og fer inn í herbergið sitt. Ég rétt næ að henda teppi ofan á sængina hjá honum og kettinum inn til hans þegar hann er liðinn út af eins og ljós. Mér finnst sjálfum að hugmyndin sé óvitlaus og ætla að gera þetta líka.

Þetta er

einhver furðulegasta frétt sem ég hef lesið lengi. Hvernig er hægt að dæma fólk í sekt og svo til að greiða hana? Það seinna skil ég nú betur, sérstaklega af því þetta voru nú karl og kona, að þau létu sér ekki leiðast meðan þau biðu eftir ákærunni. en það hefur samt aldrei þurft að dæma mig til að njóta dráttar, mikils eða lítils, ef út í það er farið.

Þetta

eru ekki nýjar fréttir þegar kuldaköst koma hér í Árborg. Fastir liðir, öllu heldur.

Þeir hafa

nóg að gera þessir Sjálfstæðismenn á Suðurlandi að iðrast og auðmýkjast fyrir sín litlu "tæknilegu mistök", dómgreindarskort og annað vesen. Þetta er að verða hin skemmtilegasta sápuópera. Fyrst Eyþór, svo Árni...og hér fyrir austan óskar hver öðrum til hamingju, Sjálfstæðismenn eru hamingjusamir af því þeir eiga ekki annan valkost í stöðunni og andstæðingar þeirra eru bara hressir líka. Það er verið að tala um að fara að fá Einar Bárðarson í framboð fyrir þá til að laga þetta.

Já

ég held að ég viti í dag hvað mig langar. Mig langar að heyra Árna Johnsen syngja "Ég er furðuverk." Það er bara ekkert ósanngjarnt að fara fram á það. Að ég tali ekki um þetta á þriðja þúsund manna sem gætu tekið viðlagið með honum. En í dag er ég bara búinn að vera duglegur. Vinna með upptökur af leiksýningum, klippa þær og koma einhverjum diskum til fólks. Skrifa diska. Þvo þvottinn minn. Sinna bílnum: Trukk í dekkjum, lásaolíu í eitthvað af götum og taka bensín. Og gefa kettinum pilluna. Það fer þannig fram að pillunni er laumað í túnfiskikurl sem svo er borið fram fyrir hana með viðhöfn á teskeið. Vegna þess að túnfiskur heitir tjúna á ensku er þetta kallað að tjúna köttinn. Tekst oftast. Vinna í kvikmyndatextanum. Deadline á einhverjum hluta af því um mánaðamót. Fyrirlestur úti í skóla næsta föstudag. Það verður þessi vika sem fer í það að mestu. Elda og borða staðgóðan kvöldmat. Það er ekki eins og maður sé alltaf heima á nærbuxunum að safna uppvaski upp í haug þó maður búi einn....

Þetta

er eitthvað sem ekki fer hátt í öllu talinu um útrás og athafnir, en fyrir suma sem ég þekki eru þetta stórtíðindi. Sér í lagi ef höfuðstöðvar Wizards of the Coast eru núna í Hveragerði. Wizards of the - hothouses? Wizards of the Hot Springs? Hot Springs Wizards. Heitu gorma galdrakarlarnir.

Rólegt

og svona. Ég er einn með kettinum, sagnfræðineminn hætti við að koma og taldi vissara að liggja yfir ritgerðasmíð, sem ég er alveg sammála. Ritgerðirnar eru nr. eitt tvö og þrjú þar á bæ. Á meðan hef ég nógan starfa: Klippa og skera myndbandsupptökur af leikritum, skrifa út á diska og semja texta fyrir heimildarmyndina. Svo ég er að breytast í það sem kallað er "cultural worker" - einn af þeim nafnlausu sem starfa í menningargeiranum án þess að sjást. Og svo var það prófkjörið hjá Sjálfstæðismönnum á Suðurlandi - alltaf gaman að fylgjast með atvikum hjá því skrýtna fólki. Árni Johnsen aftur á þing, barasta. Æ hvað ég verð alltaf fegnari og fegnari að vera ekki flokksbundinn neinum flokki. Annaðhvort það eða fara í framboð fyrir þá, þeir kjósa hvað sem er.

Ég er

pínulítið ósáttur. Það var 1985 eða 6 sem nemandi minn dó í mótorhjólaslysi á veginum neðan við Kögunarhól. Og núna hefur faðir hans gengist fyrir því að reisa rúmlega 50 krossa við veginn til minningar um það fólk sem þarna hefur dáið. Látum það vera. Þegar drengurinn dó hélt skólameistari stutta tölu á sal, sagði frá slysinu, minntist hins látna og svo var farið að kenna aftur. Lífið hélt áfram. Eins og það líka á að gera. En svo komu prestarnir. Ef nemandi dó varð prestur að koma í skólann, tala við alla, það þurfti að kveikja á kerti og hafa minningarbók opna í marga daga til að skrifa í, fólk gat fengið frí vegna fráfalls vinar - og það var ótrúlegt hversu margir voru niðurbrotnir þess vegna, jafnvel nemendur sem þekktu hinn látna ekki neitt. Fólk gekk um grátandi í nokkra daga. Dauðinn er dálítið endanlegur: Eina réttlætið er að það er eitthvað sem allir þurfa að gera jafn oft. En mér er farin að finnast þessi költ-hegðun dálítið ósmekkleg. Sérstaklega þegar verið er að reisa krossa - daginn fyrir prófkjör Sjálfstæðismanna og rétt fyrir kosningar - og tilgangur föðurins sem er að minnast sonar síns sem dó fyrir 21 ári síðan er að þrýsta á breikkun Suðurlandsvegar. Vissulega er ein slysagildran tekin burtu - en önnur kemur í staðinn, og þetta tiltekna slys var þess utan mótorhjólaslys. Það væri nær að prestarnir tækju að sér sálgæslu þar sem þeir aðstoðuðu fólk við að takast á við sorg sína, ekki að taka þátt í að gera hana að almennri sýningu þar sem er frítt inn. Þetta er dauðadýrkun, en ekki líkn þeim er lifa. Og nær að vekja athygli á mótorhjólaslysum en að fá ávísun á aukinn hraðakstur.

Það var

dimm og stormasöm nótt. Ein af þessum nóttum sem hundar í teiknimyndasögum skrifa skáldsögur um og aldrei fást birtar. Það klufu engar eldingar storminn, engin kona ein á hlaupum í bleytunni að leita að húsaskjóli. En gamall sveitungi hringdi í mig og bað mig um að líta við hjá sér. Hann vantaði nefnilega einvígispístólur. Nei, þetta var bara fyrir leikfélagið. Ekkert alvarlegt. Og svo bættust á mig upptökur af einni leiksýningu til að klippa. Ýmislegt taka kallar fyrir. Kvikmyndagerðarmaðurinn bankaði upp á í gær með verklýsingu handa mér hvernig ég á að gera þennan texta við kvikmyndina hans. Og saga alkóhólsins er alltaf í vinnslu - fékk eina bók í dag um kvenfólk og brennivín. Það er athyglisverð saga að koma fram í dagsljósið þar. Og Vídalínspostillu. Hvað var prédikað yfir landslýð? Svo að í nótt get ég lagt mig með Kampagránu, lesið Jón Vídalín og hlustað á veðrið.

Ákvað

í morgun að vera heima í dag. Einhver magaslæmska að valda mér leiðindum. Það reyndist rétt ákvörðun, en ég sofnaði upp úr hádeginu og þetta var afstaðið þegar ég vaknaði aftur. Svo ég býst við að verða vinnufær í fyrramálið. Og þegar ég vaknaði var mig að dreyma að einhver stelpa var að röfla í mér út af fjarvistarskráningunni. Talið um að taka vinnuna með sér heim....

Einstaklega

róleg helgi hér eitthvað. Það er unaðslegt að vakna við veðragný og þurfa ekki að fara á fætur eða fara út; velta sér bara á hina hliðina brosandi og lúra áfram. Sagnfræðineminn dvelur handan fjalla við rannsóknir og ég og sú gráa erum ein á bænum. Á svona degi er ekki nema eitt að gera: Leggjast í sófann og horfa á Das Boot. Fjögurra og hálfs klukkutíma útgáfuna. Og bíða eftir úrslitunum úr prófkjöri Samfylkingarinnar. Ég er ekki flokksbundinn þar frekar en annars staðar: Þess vegna varð ég reiður þegar einn frambjóðandinn fór að láta stuðningsmenn sína hringja í mig og senda mér SMS. Þetta fólk varðar ekkert um skoðun mína frekar en aðra og það að fara að andskotast í mér í síma er ekki besta leiðin til að hafa mig góðan. Þeir hafa ekki leyfi til þess frekar en sölumenn og betlarar.

Ætli

pabbi og mamma hafi verið þarna?