Það var nú fallegt

að taka vel á móti handboltalandsliðinu. Ég horf'ði ekki á athöfnina því ég var að skrúfa saman eitthvert IKEA og stundum krefst þess konar skrúfelsi líka 100% einbeitingar. Lúðrasveitin hafði greinilega verið ræst út með skyndingu og vissi varla hvað hún átti að spila svo gamlir 17.júní slagarar voru látnir duga. Og Guðmundur landsliðsþjálfari átti stórriddarakrossinn alveg skilið. Það var hvorki honum að kenna eða forsetanum að ég fór að hugsa um Kattholt meðan Ólafur hnýtti krossinum um hálsinn á Guðmundi. "Feiminn strákur, merktur, með hálsól."