Kvöldstund

með kyrrð og ró.. Ég sit við tölvuna, Loppa liggur hringuð upp á skrifborðinu, þurrkarinn malar og svalur síðsumarkvöldblær læðist inn um gluggann. Það er eitthvert rifrildi í sjónvarpinu: Sennilega ein af þessum venjulegu hamingjusömu fjölskyldum. Af hljóðunum að dæma er kona að tala við manninn sinn eins og óþekkan strák. Þær gera talsvert af því, blessaðar. Skammi mig að ég nenni að hlusta á það. Þetta hefur verið gott sumar hjá okkur báðum. Ég hef lengst farið í norður upp að Skálholti: Lengst í austur að Hvolsvelli. Og til Reykjavíkur. En mér hefur bara liðið svo ansi vel heima hjá mér. Fyrir utan allt það sem ég er búinn að koma í verk. Ljósritin liggja í bunkum og í snyrtilegum möppum til að grípa í á þessum löngu vetrarkvöldum sem ég er svo vel gíraður inn á. Ég er að vísu ekki farinn að mála ennþá: Útimálning bíður næsta sumars og ég gríp kannski í eitthvað innan dyra í vetur. Kannski í desember. Þá verð ég búinn með flóðin í Ölfusá. En við Loppa höfum átt ansi gott sumar, þó við höfum hvorugt farið langt.