Það er

komið haust. Ég hef varið deginum í að taka til á kontórnum og í skrifborðinu: Það virðist vera að fasi II í því að koma sér fyrir sé að fæðast: Snyrta og hagræða. Svo margt af því gamla sem flutti með mér hefur einhvern veginn gefist upp eða hætt að passa. Breyta og laga verður sennilega á dagskrá fram undir jól. En sennilega tek ég daginn snemma á morgun eins og þjóðin öll - það er fátt betra en nokkrar skapsveiflur snemma á sunnudagsmorgni. Þó þeir vinni ekki - þjóðin á eftir að frétta af þessu nokkuð reglulega næstu áratugina og það verða reglulega sjónvarpsviðtöl við hetjurnar, þó þeir verði orðnir sköllóttir og gráskeggjaðir. Það mun að minnsta kosti ekki fara fram hjá mér þó ég sofi. Annars hef ég ekki fylgst með neinu af þessum viðburði: Ekki vakað fram á nætur yfir beinum útsendingum á strandblaki karla, allavega. Ég er sagnfræðingur og þeir hafa mestan áhuga á Ólympíuleikunum í Berlín 1936. Eru sumir ennþá að fylgjast með þeim. Og svo var það Munchen, vitaskuld.