Feðgabyggð

fer ekki fet og nýtur þess í staðinn sem út-hverfalíf hefur upp á að bjóða. Föstudagurinn var fullur af umferð og ekki viðlit að komast út úr hverfinu eftir klukkan þrjú eða svo. Dragaldamenningin á fullri ferð, hestakerrur, tjöld, húsvagnar og jafnvel svifflugur aftan í bílunum. Litlar borgir þjóta upp á skipulögðum móafylleríisvæðum - hey, það var mín kynslóð sem fann upp móafylliríið! Það var liðið sem á eftir kom sem skipulagði það. Í öllum þessum tjaldbæjum er alltaf verið að spila ABBA. Ég hef grun um að ástæðan fyrir þessum útilegum sé að það er búið að banna að spila ABBA í þéttbýli og aðdáendurnir verði að fara út í sveit til að sleppa sér lausum. Og til að kóróna allt er unglingum - og einhleypum konum - bannað að tjalda með fullorðnum. Þetta lið kann móafylliríið og veit um afleiðingarnar. En er vel útbúið í það. Við feðgarnir grillum okkur svínalundir og höfum heimagerðan jógúrtís með grilluðum ananas í eftirmat. Kannski vit að setjast út í kvöldsólina í ruggustólinn og hlusta á Otis Redding - verst að rommbrúsinn frá breska hernum var tómur.