Það var lukka

að Wilson Muuga skyldi nást á flot. Og að Íslandshreyfingin næðist á flot. Líka. Og það var líka lukka að Jakob Magnússon var ekki efsti maður í kjördæminu, það er nóg með þennan eina músíkant frá Eyjum. Það hefði að vísu verið gaman að sjá Árna og Jakob taka lagið saman. Merkilegt að vísu hversu margir menntamenn raða sér á Ómar. Íslandshreyfingin hans virðist stefna í að vera sérframboð langskólagenginna. Mótvægi við Frjálslynda, þannig, ef marka má frambjóðendahópinn. En Framsókn ætlar ekki að hala mikið inn á Bjarna Harðar, blessaðan. Það ætlar að rætast sem einn kunningi minn kvað þegar Bjarni varð í öðru sæti í prófkjörinu: "Nú vorkenni ég bæði Framsóknarmönnum og andstæðingum þeirra." Hvet fólk svo til að kíkja á þetta. Eitthvað verið að spekúlera í því hvort sögukennarar séu sætir eða ekki.