Tiltektar- og letidagur.

Venjulegur föstudagur. Tekið til, farið í klippingu. Snatt. Kaupi lambahrygg í helgarmat: Andri kemur austur jafn rófulaus og fyrr en kötturinn hans hefur nóga rófu fyrir þau bæði. Hún lætur alltaf eins og hún hafi sinn raunverulega húsbónda heimtan úr helju. Ekki að ég sé afbrýðisamur, þvert á móti. Lafði Grátrýna lætur sig hvort eð er aldrei vanta ofan á sængina þegar ég fer að hátta. Hún hefur ekki misst úr dag síðan hún kom á heimilið að mæta upp í rúm á háttatíma. Að því leyti er hún staðfastari en eiginkona: Verst að hún fer aðeins meira úr hárum en eiginkonur gera, og hef ég þó séð sitt af hverju um mína daga af hárafari hjásvæfna. Meira en nóg, og sá hefur nóg sér nægja lætur. Stundum lætur hún mig líka vita ákveðið að komin séu háttumál á heimilinu. Hún heldur líka heimilinu betur músalausu en nokkur kona gæti, og þessa dagana er hún handviss um að fataskápurinn minn sé fullur af óboðnum gestum. Sem er rangt. Og þessi elska segir aldrei, aldrei "Er útihurðin lokuð" og "Mundirðu eftir að læsa bílnum" nákvæmlega þegar maður er lagstur á koddann og ætlar að slaka á. Ekki að það hafi virkað, hér áður fyrr - Ég sagði bara "Farðu og gáðu."