Letihelgi

á fullu. Ligg og les American Gods - aftur. Lafði Hermína strýkur sér aftur og aftur upp að myndinni af Neil Gaiman. Ég er ekki vitund afbrýðisamur - hann er bara spjald úr pappa, það er ég sem strýk henni á vömbinni hvað svo sem hún er að fantasera. Læt hverjum degi nægja sín húsþrif, það er hvort sem er vika fram að páskafríi. Sofa-éta-lesa helgi. Alls ekki slæmt. Eins og eitthvað liggi á. Mig er hætt að dreyma fólk og atburði úr fortíðinni. Hætti þegar ég hafði orð á að ég væri orðinn leiður á því. Núna er það núið. Ekki slæmt að fljóta um í einhverju rólegu núi-það er allavega hvíld í því, og ef maður hvílist án þess að vera þreyttur - þá er safnað kröftum.