Búinn fyrirlestur

og gekk vel. Ég er mjög ánægður og fólkið væntanlega líka, því hann var vel sóttur. Og svo er komið páskafrí með tilheyrandi og ég byrja á að halda upp á það með því að viða að mér bókum, liggja í leti og lesa. Eina bók sérstaklega sem mér var bent á í gærkvöldi og hún lá á bókasafninu þegar ég kom við þar í dag. Þegar bækur koma til manns með þessum hætti á að lesa þær því þær vilja vera lesnar og ég hef þegar fundið mikilvægar upplýsingar - ekki um drykkjuskap þó hún sé full af sögum um fyllibyttur heldur um þátt í sögu Flóááveitunnar sem mér hefur alltaf þótt vafasamur en samt haft með, eiginlega af skyldurækni, og hefur með að gera meintan áhuga páfans á fyrirbærinu. (Takk fyrir ábendinguna, Gunnar Marel). Annars fjallar bókin aðallega um drykkjuskap ýmissa opinberra starfsmanna sem tengdust íslenskum fræðum og er að því leytinu fróðleg. Ég reyni að forðast að fjalla um nafngreindar fyllibyttur í mínum fræðum, það færir söguna á persónulegt plan, en þarna eru ýmsir góðir punktar sem benda á nýjar slóðir.