Enn einn

gamall nemandi genginn fyrir garða. Megi hans minning verða sem best. Ég hef sjálfur haft annað fyrir stafni: fór með bílinn á réttingaverkstæði til að láta meta hvernig hún frænka mín í íbúðinni á móti hefur farið með mig. Það þýddi að eiga skipti við Selfosshnakkann, þessa einstöku manngerð sem alltaf er fullur af lífsorku eins og skata sem bullsýður á á Þorláksmessukvöldi. Þegar ég kem á verkstæðið er það fyrsta sem ég hitti vinalegur hundur sem þefar mig upp: Enginn sjáanlegur annar í móttöku. Svo kemur bráðhress maður ofan af lofti og fr með mér út að skoða bílinn, á bolnum, vitanlega, í kuldanum. Það þykir mér sjálfum ekki tiltökumál nema að hann kvartar um kulda þegar hann kemur aftur inn og segir "Það var miklu hlýrra uppi á Vatnajökli í gær." Hann segir mér að tryggingafélagið muni gefa mér nýja hurð á bílinn og meðan hann er að taka niður lykilatriði eins og bílnúmer og símanúmer kemur kona með tvö börn og annan hund út úr vinnusalnum. Þetta er eins og að koma á sveitabæ. Ég kíki inn í salinn og velti fyrir mér hvar hjónarúmið sé á þessu heimili.

Og fyrir þá sem til þekkja og vita hver Villi er: Þetta er alveg mátulegt á Ekstrabladet. Gæti ekki skotist betur. Fyrir þá sem ekkert skilja er hægt að skýra þetta betur með smá getraun: Hvað var uppáhaldsorðtæki páfagauksins Kíkíar í bókinni Ævintýrasirkusinn?